11 Nisan 2010 Pazar

Acz


Çarmıha gerilmiş ruhum

Nefsim ruhumu çarmıha çiviliyor

Ruhumdan oluk oluk günah akıyor

İsa’nın çilesi sanki içimde bitiyor


Bir kavimler göçü de sanki ten kafesimde

İçimde Musanın 12 yolu

Arkamdan firavunlar kovalıyor

12 kavim geçip kurtuluyor

Sanki 12 yolun 12’si bir bana kapalı

Bir ben kalıyorum acizliğimle

sadece kendi nefsime...

Mehmet Adın

3 yorum:

pabuç dedi ki...

Yüreğini konuşturmuşsun yine blog kardeşi :) Yüreğin dert görmesin Sevgiler..Tema da pek bi hoş olmuş ;)

dolunay-nur dedi ki...

İnsanın kalbinde 2 ses olurmuş.Biri gayet gür çıkarmış diğeri ise kısık kısık..kalbimizi dinlediğimizde duyduğumuz ilk ses gür bi şekilde çıkan nefsin sesiymiş.Arkadan gelen o kısık ses ise vicdanın sesi...yazılarını okudukça hissettiğim şeyler vicdanımın sesini yükseltiyor...yüreğine sağlıkk.çok güzel olmuş:)

mehmetadin dedi ki...

Sağol blog kardeşi özledim sizi ha valla :):) begenmene sevindim :)

hilal güzel yorumun için sağol :)